Anneye sesleniş

Mart 30, 2008 § Yorum bırakın

Dizine baş koysam bir bulut gibi
Hıçkıra hıçkıra ağlasam anne
Saysam dertlerimi dizinde saysam
Bir volkan gibi patlasam anne

Gezinse pamuktan elin saçımda
Kucağında doyasıya ağlasam anne
Yüzümden anlasan derdi, yüzümden
Derdimle dertlenip ağlasan anne

Issız köşelerde ağlarım sensiz
Ne olur sarılsan sarılsan anne
Usandım yalnızlıktan bıktım hayattan
Şefkatin bağrında güldürsen anne

Geçemez yerine kimse geçemez
Anladım, geç oldu anladım anne
Ayakta görüp de yaşar sanılsın
Öldüğün gün seninle öldüm ya anne ..!
 Refik Yıldız

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading Anneye sesleniş at Hayatyolcusu.

meta

%d blogcu bunu beğendi: