Kendine Iyi Bak…

Nisan 9, 2009 § Yorum bırakın

Kendine dikkat et. Hayatta yanlislarin yerine dogrulari koymak
istediginde sunu animsa: yapilacak ilk devrim insanin kendi içinde yapacagidir, evet ilk ve en önemli devrim budur. Insan kendi hakkinda bir düsünceye sahip degilken, ne istedigini, hayattan ve insanlardan ne bekledigini
bilmiyorken bir düsünce ugruna savasmak yapilabilecek en tehlikeli seylerden biridir.
Hayatini basitlestirme ve ucuz zevkler ugruna harcama onu. Hayat ilkbaharda daglardaki karlarin erimesi kadar çabuk sona erer. Anlamadan bitiverir.

Yasadigimiz her saniye bize bahsedilmis birer mucize olsa gerek. O kadar ki, geri alinmasi ve tekrar yasanmasi olanaksiz. Bunu bil ve her sikintili aninda bunu animsa. Acilari ve üzüntüleri, hayatinin büyük bölümüne yayarak kendini yipratma. Dolu dolu, heyecanla, severek, sevilerek yasa. Sevmekten ve çok sevilmekten korkma. Sevmek, en yüce deger; ölesiye, uçsuz bucaksiz sevmek. Sevilmekte bir o kadar. Sevmenin güzelligi, sevilmenin izdirabinda, sevgisizligin sizisi içimizde sakli. Bir gün arkana baktiginda – ki o gün mutlaka gelecek – tüm benligini pismanlik kaplamasin.

Yapamadiklarinin pismanligiyla degil, yapabildiklerinin hazziyla yaslan. Her zaman yapilan yanlis nedir bilir misin? Hayatimizin ve hayatimizda yer eden insanlarin hiç degismeyecegini sanmaktir, trenin ray degistirmeden
sonsuza kadar gidecegini düsünmektir. Oysa kaderin hayal gücü bizimkinden daha renklidir.

Artik çikisyolunun kalmadigini sandigin bir durumda, umutsuzlugun zirveye vardiginda, rüzgar hiziyla her sey degisir, alt üst olur ve bir andan ötekine geçerken kendini yeni bir yasantinin, yeni insanlarin içinde bulursun.
Dogru insan ve insanlarla beraber olmak ise kaderin hayal gücünün renkliligine degil, tamamen bizim seçimimize baglidir. Senin için çirpinan insanlara hak ettikleri degeri ver.
Birileri için çirpinan, fedakarlik yapan, gerçekten seven insanlari yeniden bulmak çok zor. Insan elindekilerin kiymetini genellikle bilmez. Onlari kaybedince degerlerini anlar. Buna firsat verme, çok geç olabilir. Bir gün yolunu yitirdigini, sasirdigini hissettigin zaman agaçlari düsün, onlarin büyüme biçimini animsa. Unutma ki yapragi gür, ama kökü zayif bir agaç ilk güçlü rüzgarda devrilir, oysa kökü güçlü ve az yaprakli agaçta can suyu bin güçlükle dolasir. Kökler ve yapraklar ayni ölçüde gelismelidir. Çevrendeki insanlar bunu saglayabilecek nitelikte olmalidir; olaylarin içinde ve üstünde olmalisin, ancak böyle gölge ve siginak sunabilir, ancak böyle dogru mevsimde çiçekler ve meyvelerle donanabilirsin. Ve sonra önünde pek çok yol açilip sen hangisini seçecegini bilmedigin zaman herhangi birine, öylece girme; otur ve bekle. Hayatina girecek insanlari belirlerken de buna dikkat et.

Dünyaya geldigin gün nasil güvenli ve derin soluk aldiysan öyle soluk al, hiçbir seyin senin dikkatini dagitmasina izin verme, bekle ve gene bekle. Dur, sessizce dur ve yüregini dinle. Seninle konustugu zaman kalk ve yüreginin götürdügü yere git, yüreginin belirledigi kisiyi seç…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading Kendine Iyi Bak… at Hayatyolcusu.

meta

%d blogcu bunu beğendi: